Door pater Jan Laan o.p.
* Klik een foto aan voor een vergroting

Ik vertel u iets over mijn fascinatie voor dit gebouw. Het is steeds een wonderlijke ervaring als ik mensen rondleid door het gebouw. Ze worden geboeid en ondergaan een soort ha Erlebnis: "In een deze ruimte horen die ervaringen en verbeeldingen thuis, waarover u vertelt. Het is een sprekende 'heilige ruimte'." Wat laat ik hen zien en waarover spreek ik?

Op weg
Vlak voor de ambo vertel ik iets over de achterin de kerk. Zie al die veelkleurige mensen die op weg gaan in dezelfde richting. Alsof het raam ons wil vertellen: als er iets is wat alle mensen gemeenschappelijk hebben is het samen-op-weg-gaan om de verwachtingen en verlangens naar vrede en vrijheid, naar een goed land om in te wonen te realiseren.

Het raam verbeeldt het verhaal uit het Bijbelboek Exodus dat God Mozes de opdracht geeft om de Israëlieten voor te gaan om zich te bevrijden uit het slavenhuis te Egypte. Zij gaan op weg naar het Beloofde Land en God gaat voor hen uit. Dit symbool verhaal vertelt de kunstenaar vandaag aan ieder van ons. Samen gaan we op weg en de hemelse kleuren van blauw en rood vergezellen ons. Gods scheppende Geest gaat met ons mee en begeleidt ons op onze wegen. We staan er niet alleen voor.

Geborgen
Het raam naast het orgel vertelt een verhaal uit het Bijbelboek Johannes. Deze ziener vertelt ons dat God te midden van zijn volk woont. Dan is er geen dood, geen pijn, geen verdriet, de tranen van de ogen zijn afgewassen en de mensen zijn thuis, eindelijk geborgen en veilig, omdat de Heilige bij hen woont. De Heilige daalt af in zijn stad met de mensen. De kunstenaar Berend Hendriks heeft zijn stad 'Mokum' verbeeld met de grachtenhuizen.

'Samen-op-weg' en 'geborgen, thuis-zijn'; dat vertellen de ramen in onze kerk ons. Het zijn de twee fundamentele werkelijkheden in ons bestaan. We doen het allemaal. We verlangen er naar dat we op de goede weg zijn en dat we thuis mogen zijn elke dag weer opnieuw.

Aandacht, liefde en zorg
Dan laat ik de bezoeker de mooie binnentuin zien. Thomas en Friedl zijn bijna elke dag met de tuin bezig. Aandacht, liefde en zorg, steeds weer gedaan, elke dag opnieuw zijn de kwaliteiten die uitgeoefend worden. Wat nodig is voor de tuin is ook nodig voor het 'samen-op-weg-gaan' en het 'thuis-zijn en geborgen zijn'.

In onze kerk komen we samen om de grote en kleine gebeurtenissen van ons bestaan en leven te gedenken. Geboorte en dood, huwelijk en vriendschap, vreugde en verdriet, troost en alleen-zijn, solidariteit en vrede, zoeken naar recht en waarheid. Dat alles en veel meer brengen we biddend en vierend voor onze God en elkaar om er door bemoedigd te worden en gesterkt.

Aanwezig en nabij
Dan loop ik tot slot langs de kruiswegstaties, de doopkapel, het Jozefbeeld, de Mariakapel. Mensen worden ontroerd door wat ze zien. In de hal voor de Mariakapel laat ik ze raden, wat het mozaïek ons wil openbaren. De architect heeft zijn naam verborgen in deze kleine tekening. Kunt u het raden? Ik breng ze even op weg; een fles ... en zwarte vogels in de fles ... (Kraaijvanger Architecten)

Het fascinerende vind ik dat het gebouw met zijn 'schatten' steeds verwijst naar ons geloofsboek en daar dienstbaar aan is. Zelfs de lege Ruimte voorin doet iets vermoeden. De 'Heilige' is onnoembaar maar ongelofelijk aanwezig en nabij.